https://www.qjws.ir/ فصلنامه مطالعات جنگ fa daily 1 Fri, 22 May 2026 00:00:00 +0330 Fri, 22 May 2026 00:00:00 +0330 https://www.qjws.ir/article_737036.html هدف: تحولات سریع در عرصه فناوری‌های نظامی و ظهور الگوی جنگ ترکیبی، ضرورت بازتعریف مفهوم آمادگی رزمی در سطح سامانه‌های پدافند هوایی را آشکار ساخته است. پژوهش حاضر باهدف ارائه چارچوبی علمی و بومی برای ارتقاء آمادگی رزمی سامانه‌های سلاح و دیدبانی گردان‌های پدافند هوایی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در شرایط جنگ ترکیبی انجام‌شده است.روش‌شناسی: این مطالعه از نوع کاربردی و با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد آمیخته اجرا گردید. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۳ نفر از خبرگان و فرماندهان پدافند هوایی گردآوری و با تکنیک تحلیل محتوا کدگذاری شد. در بخش کمی، پرسشنامه‌ای مشتمل بر ۶۳ گویه بین ۱۲۰ نفر از فرماندهان گردان‌ها و آتشبارها توزیع و با نرم‌افزار SPSS تحلیل شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که ارتقاء آمادگی رزمی از طریق هم‌افزایی سه بُعد اصلی شامل بعد فنی–تجهیزاتی (به‌روزرسانی سامانه‌ها، تاب‌آوری فنی، ارتباط شبکه‌ای)، بعد انسانی–آموزشی (مهارت و تمرین ترکیبی پرسنل، آمادگی روانی) و بعد سازمانی–فرماندهی (تصمیم‌گیری سریع، هماهنگی بین دامنه‌ای و یکپارچگی C4ISR) تحقق می‌یابد. نتایج آزمون‌های آماری (خی‌دو و ضریب توافقی) حاکی از وجود رابطه معنادار و مثبت بین این ابعاد و ارتقاء آمادگی رزمی با سطح اطمینان ۹۵% بود.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، مدل مفهومی پژوهش می‌تواند به‌عنوان الگویی عملی برای بهبود آموزش، نوسازی تجهیزات و ارتقاء کارآمدی فرماندهی در یگان‌های پدافند هوایی مورداستفاده قرار گیرد.